Eins og áður hefur komið fram er einn höfuð kostur rafmagnsbíla sá hversu einfaldir þeir eru í smíðum. Að sama skapi er viðhaldskostnaður mjög lár. Rafmagnsbílar þurfa ekki regluleg olíuskipti heldur aðeins smurningu á slitflötum og þess þarf örsjaldan. Það eru engin kerti eða kertaþræðir til að skipta um, engin olíusía eða loftsía til að skipta um, ekkert púströr sem ryðgar í sundur og þannig má áfram telja. Viðhaldið felst helst í því að fylgjast með að allt sé í lagi og árleg skoðun ætti að vera feykinóg í flestum tilvikum.
Rafmagnsbílar sem verið er að framleiða í dag notast lang flestir við liþíum-jóna rafhlöður. Ending þeirra er í dag áætluð um 5-7 ár en það fer allt eftir því hversu mikið er ekið á þessum 5-7 árum og því hvort rafhlöðurnar hitna mikið. Liþíum-jóna rafhlöður missa endingu ef þær hita mjög mikið en það er nokkuð sem við þurfum varla að hafa miklar áhyggjur af hér á landi. Rafhlöðurnar eru vökvakældar og kælikerfið er tölvustýrt. Reyndar eru rafhlöðurnar allar með innbyggðar tölvur sem fylgjast með afköstum og endingu hverrar einustu sellu í rafhlöðunni. Því munu innbyggðar bíltölvur sjá um að koma boðum til bíleigandans um afköstin og endinguna.
