Sú skoðun heyrist oft að rafmagnsbílar mengi í raun jafnmikið og bensínbílar ef tekið er tillit til þess hvaðan raforkan kemur. Víða er raforkan búin til með því að brenna kol. Hér á Íslandi þyrftum við aldrei svo mikið sem að hugsa um slíkt. En flest lönd eru ekki jafn auðug af hreinum orkugjöfum og við.
Sú skoðun heyrist oft að rafmagnsbílar mengi í raun jafnmikið og bensínbílar ef tekið er tillit til þess hvaðan raforkan kemur. Víða er raforkan búin til með því að brenna kol. Hér á Íslandi þyrftum við aldrei svo mikið sem að hugsa um slíkt. En flest lönd eru ekki jafn auðug af hreinum orkugjöfum og við.
Stjórnvöld eiga mun auðveldara með að hafa hemil á mengun frá nokkrum orkuverum en þúsundum púströra.
Ég var að lesa athyglisverða grein á slate.com sem er stór og margverðlaunaður vefmiðill í eigu Washington Post og verður því að teljast nokkuð áreiðanleg heimild.
Blaðamaðurinn Brendan I. Koerner hefur í þessari grein sinni rannsakað nokkuð ítarlega hvort rafmagnsbílar mengi í raun jafn mikið eða jafnvel meira en brunahreyfilsbræður hans þegar allt er talið. Málið er að í henni stóru Ameríku er um helmingur af rafmagni framleiddur með kolum og þau framleiða jú mikið af koltvísýringi (CO2) við bruna.
Getur það verið að rafmagnsbíll sé þá í raun að spýta út í andrúmsloftið jafn miklu af CO2 eða jafnvel meira en sparneytinn bensín- eða díselbíll? Einnig má benda á orkuna sem fer í að búa til rafhlöðurnar í rafmagnsbílinn, sem oft kemur einnig frá kolaorkuverum.
Corolla og Tesla bornir saman
Í stuttu máli er niðurstaða Koerners sú að rafmagnsbíllinn hefur alltaf vinninginn. Jafnvel í þeim fylkjum Bandaríkjanna þar sem meirihluti raforkunnar kemur frá kolaorkuverum þá myndi sparneytinn lítill Toyota bíll puðra meiru af CO2 í andrúmsloftið heldur en rafmagnsbíll gerir óbeint með þeirri raforku sem komin er frá raforkuverinu. Ég vil ekki telja upp rökin, útreikningana og hemildir Koerners hér heldur bendi ég þeim sem efast um þetta á greinina hans.
Bílarnir sem Koerner ber saman eru meira að segja varla sambærilegir. Annars vegar tekur hann mjög öflugan sportbíl, rafmagnsbílinn Tesla Roadster, og hins vegar lítinn og sætan sparneytinn fjölskyldubíl, Toyota Corolla. Þrátt fyrir þetta hefur Teslan vinninginn.
Rétt eins og að benda á hvaðan raforkan í rafmagnsbílnum kemur þá er ekki nema sanngjarnt að benda líka á hvaðan eldsneytið í bensínbílnum kemur. Við framleiðsluferlið á bensíni og díselolíu verður til heilmikið af CO2 sem ekki er auðvelt að telja saman en samt auðvelt að benda á. Allt telur það í þeirri heildarmynd sem kallast á ensku “environmental footprint”. Það kostar heilmikla orku að dæla olíunni upp úr jörðu, hreinsa hana, sigla með hana á milli landa og keyra henni á bensínstöðina. Þegar talað er um mengun af völdum brunahreyfilsbíla þá er þetta nánast aldrei tekið með í reikninginn heldur aðeins hvað þeir sjálfir menga mikið. Alveg eins og með rokkstjörnur sem ferðast á milli landa í einkaþotum til að predika um hnatthlýnun, en tala ekkert um alla mengunina sem þotan þeirra veldur, þá ber að taka allt slíkt með í bókhaldið.
Hvað varðar þá staðreynd að til þess að búa til rafhlöðu sé oft notuð mengandi orka segir Koerner að það telji varla nokkuð nema ef orkan sem notuð er til að búa til rafhlöðuna kæmi eingöngu úr kolaorkuveri. Það er aldrei raunin. Einnig vil ég benda á að liþíum-jóna rafhlöðurnar, sem mest eru notaðar í rafmagnsbíla í dag, eru í mjög hraðri þróun. Þær eru sífellt að verða betri hvað varðar orkuna sem þau geta geymt (rýmdina) og endinguna. Þá vil ég sérstaklega benda á rannsóknir MIT sem lofa ansi hreint góðu hvað þetta varðar.
Grein Koerners http://www.slate.com/id/2179609/
